سایت مهندسی معدن

 
فلوتاسیون سرب
نویسنده : MiningGroup - ساعت ۱:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۳/٤
 

سرب را می توان به صورت کانی های زیر طبقه بندی کرد:

-         گالن (PbS)

-         گالن نیمه اکسیده

-         آنگلزیت (PbSO4)

-         سروزیت (PbCO3)

گالن معمولاً همراه با اسفالریت و سولفیدهای دیگر یافت می شود. این کانی با کلکتورهای نوع آئروفلوت یا زانتات اتیل در پالپی که با کربنات سدیم pH آن قلیایی است، به راحتی شناور می شود. در غلظت نرمال اتیل زانتات اگر از آهک استفاده شود یا pH بالاتر از 10.4 باشد، این کانی بازداشت می شود. دی کرومات پتاسیم باعث تشکیل پوشش PbCr2O4 بر روی گالن می شود که برای بازداشت گالن از کنسانتره تجمعی بسیار مفید است.

هنگامی که سطح گالن کمی اکسیده شده است، می توان از کلکتور نوع مرکاپتان به دلیل خاصیت سولفیدی کردن آن استفاده کرد. همچنین هیدروسولفید سدیم می تواند موجب تمایل سطح به کلکتور زانتات شود. با این حال مقدار زیاد این دارو می تواند همه کانی های سرب را بازداشت کند بنابراین در کاربرد آن باید توجه لازم به کار رود.

تأثیر فعالسازی هیدروسولفید بسیار زودگذر است بنابراین کف تشکیل شده را باید به سرعت خارج کرد تا سطح کانی مجدداً به اکسید تبدیل نشود. بعضی از مدیران کارخانه فرآوری در چنین مواقعی از سولفات مس برای کنترل و تثبیت ذرات کانی تازه سولفید شده استفاده می کنند. در این حالت از دو مرحله آماده سازی، یکی مربوط به سولفیدی کردن و به دنبال آن مرحله مربوط به افزودن نمک مس استفاده می شود.

هنگامی که گانگ موجود از نوع کلسیتی است، حضور نرمه همراه با این گانگ می تواند موجب کاهش بازیابی شود مگر آنکه متفرق کننده ای مانند سیلیکات سدیم استفاده شود. غالباً برای پرعیارسازی کانسنگ های اکسیده سرب از یک مرحله پیش پرعیارکنی به روش ثقلی استفاده می شود تا از تولید مقادیر زیادی نرمه جلوگیری گردد. گالن مستعد بیش آسیاکنی است و بازیابی نرمه های گالن با روش فلوتاسیون بسیار ضعیف است. بنابراین در خردایش این کانسنگ نیز توجه لازم باید به کار رود.

 


 
comment نظرات ()