سایت مهندسی معدن

 
ارزیابی ذخایر آهن
نویسنده : MiningGroup - ساعت ۱٢:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱/٢۱
 

از عیار آهن برای تعیین کیفیت ذخیره آهن استفاده می شود. به دلیل هزینه های سنگین حمل و نقل آن به فواصل دور و فروش آن، عیار آهن بسیار مهم است و لازم است به اندازه ای باشد که بتواند این هزینه ها را پوشش دهد.

ذخایر آهن عیار پایین نیز می توانند با ارزش باشند اما پارامترهای مختلفی وجود دارد که باید در نظر گرفته شود. کانسنگ های عیار پایین لازم است قبل از حمل و نقل پرعیار شوند. این عمل منجر به جدایش مواد باطله یا گانگ از کانسنگ می شود اما مستلزم هزینه سرمایه گذاری بالا و نیز هزینه عملیاتی زیادی می باشد. این هزینه ها تعیین کننده سرنوشت یک پروژه می باشند و بسته به مشخصات کانسنگ، متغیر هستند.

 

ارزش ذخایر کم عیار آهن به عوامل زیادی بستگی دارد. یکی از این عوامل، ترکیب کانی های آهن دار است. کانی های آهن دار زیادی وجود دارد که در کانسنگ آهن می تواند وجود داشته باشد اما رایج ترین این کانی ها هماتیت و مگنتیت هستند.

پرعیارسازی مگنتیت به دلیل خاصیت مغناطیسی قوی تر، آسان تر از هماتیت است. هماتیت را نیز با استفاده از خاصیت مغناطیسی می توان پر عیار نمود اما این فرآیند نیاز به میدان مغناطیسی قوی تری دارد که بازدهی آن کمتر و مصرف انرژی آن نسبت به پرعیارسازی مگنتیت بسیار بیشتر است.

 

همانطور که گفته شد ذخایر آهن از هر دو کانی مگنتیت و هماتیت (و نیز سایر کانی های آهن دار) تشکیل شده است. با این حال بر خلاف اهمیت تفاوت قائل شدن میان گونه های مختلف کانی ها، معمولاً آهن به صورت درصد Fe گزارش می شود. این عدد آهن کل را تعیین می کند اما نشان نمی دهد که چه مقدار آهن از مگنتیت یا هماتیت تأمین شده است.

آگاهی از مقدار و نسبت مگنتیت به هماتیت برای بدست آوردن درک اولیه از فرآیند و هزینه های مرتبط با آن، لازم است. به همین دلیل علاوه بر درصد Fe، لازم است مقدار FeO نیز در تعیین آنالیز شیمیایی کانسنگ آهن تعیین شود. مگنتیت در واقع همان هماتیت است که یک FeO اضافه تر دارد. بنابراین مقدار FeO معیاری برای تخمین اولیه مقدار مگنتیت در ذخیره محسوب می شود.

 

برای تخمین مقدار کانی مگنتیت به صورت درصدی از کل ذخیره (A) می توان بدین گونه عمل کرد:

 

A (درصدی از کل کانسنگ) = (نسبت جرم اتمی مگنتیت به جرم اتمی FeO)×FeO اندازه گیری شده

                                      =       (۲۳۱٫۵۳۵/۷۱٫۸۴۵)×FeO

                                      =       ۳٫۲۲۲×FeO

 

تخمین Fe حاصل از مگنتیت به صورت درصدی از کل کانسنگ (B):

B (درصدی از کل کانسنگ) = A× (آهن موجود در مگنتیت بخش بر ۱۰۰)

                                      = A× (۷۲٫۳۵۸/۱۰۰(

                                       = A × ۰٫۷۲۳۵۸

 

تخمین مقدار Fe به صورت درصدی از Fe کل (C):

C (درصدی از Fe کل) = (مقدار B بخش بر Fe اندازه گیری شده)×۱۰۰

 

به عنوان مثال، برای آنالیزی با مقدار Fe برابر ۶۵٫۰۸ درصد و FeO برابر ۲۵٫۶:

A = ۸۲٫۵ درصد

B = ۵۹٫۷ درصد

C = ۹۱٫۷ درصد

 

همواره برای ذخیره ای که دارای هماتیت و مگنتیت است، سعی بر آن است که بیشترین مقدار آهن از آن استخراج شود. توجه به این نکته ضروری است که هزینه های عملیاتی و سرمایه گذاری بسته به نسبت مگنتیت به هماتیت در ذخیره، تغییر می کند. تعیین نسبت مگنتیت به هماتیت کمک می کند تا مشخص شود که چه مقدار از خوراک ورودی از معدن برای جداسازی مگنتیت به جداکننده های شدت پایین و چه مقدار برای جداسازی هماتیت به جداکننده های شدت بالا باید وارد شود.

 

عوامل دیگری نیز در پرعیارسازی سنگ آهن تأثیرگذار است مانند ابعاد کانسنگ و درجه آزادی کانسنگ از گانگ. اگر کانسنگ تا رسیدن به درجه آزادی مناسب خرد نشود، عملیات جدایش به خوبی انجام نمی شود. خردایش بیش از اندازه نیز علاوه بر آنکه منجر به هدر رفتن انرژی می شود، با کاهش ابعاد ذرات ورودی به جداکننده منجر به افت عملیات می شود.

 

منبع:

http://mineralresource.info

 


 
comment نظرات ()