سایت مهندسی معدن

 
حرف دل....
نویسنده : MiningGroup - ساعت ٥:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٦/٢٧
 

سلام به همه دوستان عزیز. یادداشت این دفعه، یه کمی با بقیه یادداشت هامون فرق داره. نه یه مطلب علمیه، نه یه گزارش، و نه حتی یه خبر معدنی... یه درددل کوچیکه.  حرف دل بیشتر  خانم هایی که با اشتیاق وارد رشته معدن شدن و با علاقه و دقت، 4 سال واسه انتخابشون زحمت کشیدن. درست مثل تمام آقایون این رشته، -و چه بسا گاهی خیلی بهتر و علاقمند تر از اونها!- سر کلاس رفتن، درس رو فهمیدن، با مشکلاتش سر و کله زدن، تو بازدیدها شرکت کردن، و واسه تحویل تک تک پروژه هاشون کلی تلاش کردن. به امید اینکه بعد از تحمل تمام این سختی ها، می تونن تو رشته ای که واسش زحمت کشیدن و تخصص دارن، فعالیت کنن.

حالا ما به نمایندگی از تمام اون خانمها از شما می پرسیم. آیا درسته که بعد از حداقل 4 سال زحمت کشیدن تو دانشگاه و لااقل صرف کردن کلی وقت و هزینه و .... الآن با مراجعه به بیشتر مجتمع های معدنی واسه کار، این جواب رو بشنون که: "مجوز واسه خانم ها نداریم!" یا "واسه قرارداد با خانم ها محدودیت داریم!" و یا جواب هایی از این قبیل!

ما خودمون تمام مشکلات و محدودیت هایی که می تونه تو یه معدن واسه خانم ها وجود داشته باشه درک می کنیم. حرف دل ما اینه. اگر امکان فعالیت و کار واسه یک خانم تو رشته معدن وجود نداره، پس چرا دانشگاههای دولتی هر سال، تعداد چشمگیری دختر رو واسه این رشته پذیرش می کنن؟ چرا مثل دانشگاه آزاد، از ورود خانم ها به این رشته جلوگیری نمی کنن؟ تا هم خیال خودشون راحت باشه و هم دختر ها از همون قبل از ورود به دانشگاه، فکر و وقتشون رو واسه یه رشته دیگه صرف کنن.

واقعا چه کسی مسئول این بی برنامگی هاست؟؟؟؟

 


 
comment نظرات ()